KO‘P MEZONLI QAROR QABUL QILISH USULLARI0

Eshankulov K. . & Razzoqova S. .


Annotatsiya

Ushbu maqolada ko‘p mezonli qaror qabul qilish usullarining nazariy asoslari hamda ularning ko‘p agentli tizimlar va business intelligence muhitida qo‘llanish imkoniyatlari tahlil qilingan. AHP, TOPSIS va Pareto yondashuvlarining o‘zaro taqqoslanishi orqali ularning afzallik va cheklovlari aniqlanib, Pareto-optimal yondashuvning business intelligence tizimlarida eng samarali model sifatida ustun jihatlari asoslab berilgan. Tadqiqot natijalari shuni ko‘rsatadiki, ko‘p mezonli yondashuvlar agentlarga real vaqt rejimida optimal qaror qabul qilish, resurslardan oqilona foydalanish va tizim barqarorligini saqlash imkonini beradi. Shu bilan birga, maqolada o‘z-o‘zini moslashtiruvchi agentlar arxitekturasi bilan ko‘p mezonli qaror qabul qilish metodlarining integratsiyasi ham taklif qilinib, ularning oliy ta’lim muhitidagi amaliy samaradorligi yoritilgan.


Adabiyotlar

  1. Zadeh, L. A. (1965). Fuzzy sets. Information and Control, 8(3), 338–353. https://doi.org/10.1016/S0019-9958(65)90241-X
  2. Rahm, E., & Do, H. H. (2000). Data cleaning: Problems and current approaches. IEEE Data Engineering Bulletin, 23(4), 3–13.
  3. Chen, H., Chiang, R. H. L., & Storey, V. C. (2012). Business intelligence and analytics: From big data to big impact. MIS Quarterly, 36(4), 1165–1188. https://doi.org/10.2307/41703503
  4. Li, J., Zhang, Y., Wang, X., & others. (2023). AI-driven data analytics for business intelligence: A review and future directions. IEEE Access, 11, 75543–75560. https://doi.org/10.1109/ACCESS.2023.3284712
  5. Wooldridge, M., & Jennings, N. R. (1995). Intelligent agents: Theory and practice. The Knowledge Engineering Review, 10(2), 115–152. https://doi.org/10.1017/S0269888900008122
  6. Groth, P. T., & Luck, M. (2008). A framework for reputation in multi-agent systems. Journal of Artificial Societies and Social Simulation, 11(2), 1–11.
  7. Russell, S., & Norvig, P. (2010). Artificial intelligence: A modern approach (3rd ed.). Prentice Hall.
  8. Deb, K. (2001). Multi-objective optimization using evolutionary algorithms. John Wiley & Sons.
  9. Huebscher, M. C., & McCann, J. A. (2008). Adaptive and autonomic computing: A survey. Journal of Systems and Software, 81(12), 1927–1949. https://doi.org/10.1016/j.jss.2007.12.806